Διάλεκτος

(η) ουσ. [< αρχ. διάλεκτος < διαλέγομαι] το γλωσσικό ιδίωμα ενός τόπου στο χώρο μιας εθνικής γλώσσας // γλώσσα συνθηματική: η διάλεκτος των κακοποιών